Skip to content

Ημερολόγιο 2022 της Στέγης Βιτσέντζος Κορνάρος

Η φετινή έκδοση του ημερολογίου μας συνδυάζει αποσπάσματα από τον πρώτο τόμο της ποιητικής συλλογής του Κώστα Φραγκούλη – Ανταίου, «Τα Δίφορα» και πίνακες ζωγραφικής, υδατογραφίες, της Τζέιν Καφετζάκη, εμπνευσμένες από τη σητειακή γη.

Στην αρχή της προ πολλού εξαντλημένης ποιητικής συλλογής «Τα Δίφορα», που η Στέγη εξέδωσε το 2021 σε συνεννόηση με την οικογένεια του ποιητή, 60 χρόνια μετά την πρώτη έκδοση και 30 μετά τη δεύτερη, ο Ανταίος αποτίει την οφειλόμενη τιμή στον δάσκαλό του, Βιντσέντζο Κορνάρο, με 4 στίχους από τον Ερωτόκριτο:

Μέσα σ’ τοῦτον τὸν καιρό, ποὺ οἱ μέρες ἐπερνοῦσα,
τέσσερα μῆλα δίφορα πόρεν ἡ Ἀρετοῦσα,
πέμπει καὶ κανοσκεύει τὰ εἰς τ’ ἄρρωστου τὴ μάνα,
ἐκεῖνα ἐγενήκασι γιατρὸς, καὶ τὸν ἐγιάνα.

Ο Μενέλαος Παρλαμάς, μέγας φιλόλογος και φίλος του Ανταίου, όταν διάβασε τα Δίφορα, πριν ακόμη του αποκαλυφθεί ο δημιουργός τους, έγραψε:

Έτσι, μία-μία, πέρασαν μπροστά στα μάτια μου σειρά ολόκληρη από μορφές – όλες θρεμμένες από την πολύχυμη κρητική ρίζα, έτσι σαν δίφορος καρπός της. Δεν είχα πια καμμία αμφιβολία πως τα ποιήματα του τετραδίου ήταν έργο ενός νοσταλγού, που ανέδραμε με λαχτάρα και τόλμη στις ρίζες του για να στερεώσει την ύπαρξή του πάνω στον αρχαίο κορμό… Γιατί μονάχα ένας τέτοιος εμπαθής νοσταλγός θα μπορούσε ν’ αναστήσει τόσα πράγματα χρησιμοποιώντας τη φόρμα του δημοτικού τραγουδιού χωρίς ίχνος θεματογραφικής ατονίας.
Μενέλαος Παρλαμάς

Και η Ρέα Γαλανάκη έγραψε για την 3η έκδοση των Διφόρων από τη Στέγη:

Η ζωή στο χωριό του στη Σητεία και η έλλειψη συστηματικής μόρφωσης του έδωσαν τη γλώσσα που έγραφε συνεχίζοντας μια μακραίωνη τοπική παράδοση προφορικού λόγου, όπου βέβαια με τη λέξη “γλώσσα” δεν εννοώ απλώς τις λέξεις μα ένα σύμπαν. […] Ήταν, θα έλεγα, ένας άνθρωπος που συναντήθηκε με τρόπο φυσικό, αβίαστο και καθόλου τόσο με τον γλωσσικό πλούτο των φτωχών αγροτών, όσο και με τον πνευματικό πλούτο των μορφωμένων της πόλης.
Ρέα Γαλανάκη